Ralaroremensen
Geplaatst: wo 12 apr 2006, 18:27
Blij dat ik hier intussen een jaartje aan het rondlezen ben.
Gisteren was het dan eindelijk zover. De SIIA 109 was zover dat hij de weg op kon en mee mocht naar huis. Hij had al een aantal jaren bij een handelaar op het erf gestaan voor dat wij hem kochten. We kregen hem met een nieuwe APK en hebben hem bij A&G enigzins betrouwbaar laten maken. Hij stond klaar om meegenomen te worden. Vooruit..............hij starte niet omdat de zekering geen contact maakte, maar als volleerd prikbordlezer lach je daarom. Na het probleem verholpen te hebben en een goede hoeveelheid adviezen ontvangen te hebben over de nog voor de deur staande reparaties gingen we op pad naar.................het eerste beste tankstation. Uiteraard was de motor niet meer op gang te krijgen en kon de volgauto terug naar waar we net vandaan kwamen. Nog voor dat ik een hoog op zijn poten staande Laro door de bocht zag vliegen om ons te hulp te springen kwam het besef naar boven 'oh ja...........die zekering'. Hij deed het dus weer. Bij het eerste kruispunt ontdekten we dat we weer in een vervoersmiddel zaten waarbij remmen 'trappen' betekende. In de navolgende 10 km durende rit voelde ik me net een klein kind die trots was op zijn speeltje. Dat ik gelijktijdig hoopte dat het niet ging regenen verbaasde me geenszins. Bij het passeren van een tegemoedkomende vrachtwagen ging het bovenstuk van de deur immers 2-3 cm heen en weer. Bij de volgende vrachtwagen hoopte je al dat de deur niet volledig meegezogen werd. Vol trots merkte ik op dat ik 90 reed en terwijl we vloerbedekking onder het gaspedaal nog niet bereikt hadden. Onderweg ondekte ik nog een heleboel airco openingen. Wat een luxe toch allemaal. Als arbo coördinator laat ik voor mezelf de volgende keer ook maar wat otoplastieken aanmeten. De radio kwam immers ook al niet boven het achtergrondgeluid uit. Thuisgekomen direct het personeel uit de volgauto ingeladen en vol plezier getracht nog meer gebreken te vinden.
Intussen staat hij dan te blinken (ondanks de vijf lagen verf die plaatselijk wel en plaatselijk helemaal niet aanwezig zijn) in onze mooie garage met een mooie lichte (RAL1015) vloer, in de hoop elke oliedruppel tijdig te zien vallen. Kwam ik vanmorgen in de garage en bleek de vloer nog geheel schoon te zijn. Dit begreep ik niet helemaal en moest ter plaatse het verwachtingspatroon bijstellen...............bijna hing er het beeld van een teleurstelling in de lucht.
Zijn dit de normale Larobeelden die ik al langere tijd voor me had? Of is dit het gevolg van een wat langere aanwezigheid hier op dit prikbord?
Oi,
Mees
Gisteren was het dan eindelijk zover. De SIIA 109 was zover dat hij de weg op kon en mee mocht naar huis. Hij had al een aantal jaren bij een handelaar op het erf gestaan voor dat wij hem kochten. We kregen hem met een nieuwe APK en hebben hem bij A&G enigzins betrouwbaar laten maken. Hij stond klaar om meegenomen te worden. Vooruit..............hij starte niet omdat de zekering geen contact maakte, maar als volleerd prikbordlezer lach je daarom. Na het probleem verholpen te hebben en een goede hoeveelheid adviezen ontvangen te hebben over de nog voor de deur staande reparaties gingen we op pad naar.................het eerste beste tankstation. Uiteraard was de motor niet meer op gang te krijgen en kon de volgauto terug naar waar we net vandaan kwamen. Nog voor dat ik een hoog op zijn poten staande Laro door de bocht zag vliegen om ons te hulp te springen kwam het besef naar boven 'oh ja...........die zekering'. Hij deed het dus weer. Bij het eerste kruispunt ontdekten we dat we weer in een vervoersmiddel zaten waarbij remmen 'trappen' betekende. In de navolgende 10 km durende rit voelde ik me net een klein kind die trots was op zijn speeltje. Dat ik gelijktijdig hoopte dat het niet ging regenen verbaasde me geenszins. Bij het passeren van een tegemoedkomende vrachtwagen ging het bovenstuk van de deur immers 2-3 cm heen en weer. Bij de volgende vrachtwagen hoopte je al dat de deur niet volledig meegezogen werd. Vol trots merkte ik op dat ik 90 reed en terwijl we vloerbedekking onder het gaspedaal nog niet bereikt hadden. Onderweg ondekte ik nog een heleboel airco openingen. Wat een luxe toch allemaal. Als arbo coördinator laat ik voor mezelf de volgende keer ook maar wat otoplastieken aanmeten. De radio kwam immers ook al niet boven het achtergrondgeluid uit. Thuisgekomen direct het personeel uit de volgauto ingeladen en vol plezier getracht nog meer gebreken te vinden.
Intussen staat hij dan te blinken (ondanks de vijf lagen verf die plaatselijk wel en plaatselijk helemaal niet aanwezig zijn) in onze mooie garage met een mooie lichte (RAL1015) vloer, in de hoop elke oliedruppel tijdig te zien vallen. Kwam ik vanmorgen in de garage en bleek de vloer nog geheel schoon te zijn. Dit begreep ik niet helemaal en moest ter plaatse het verwachtingspatroon bijstellen...............bijna hing er het beeld van een teleurstelling in de lucht.
Zijn dit de normale Larobeelden die ik al langere tijd voor me had? Of is dit het gevolg van een wat langere aanwezigheid hier op dit prikbord?
Oi,
Mees